Wat? Wijn uit je eigen kelder mee inpakken om op reis te gaan naar een wijngebied? Ben je nu helemaal … Toch niet. In deze 3 situaties voegt dit aapje een eigen flessenpakket toe aan z’n bagage.
Op naar een rijk wijngebied? Proef, vergelijk en verras!
De reis? Een volle vijfdaagse om alvast 7 Piemontese druivensoorten te gaan (her)ontdekken. Het team bestond uit 3 mensen (De wijnhandelaar met de afspraken en de poëtische wijnvrouw beiden ingevlogen om alvast de sfeer in te proeven, en dit aapje die eropstond met de wagen ter plaatste te snuffen om flink wat kartonnekes mee te brengen). Piemonté, dat (terecht of onterecht) al eens links werd gelaten in de verzamelde wijnpers aan het einde van vorig millenium.

Piemonte, Italia
Onze belgische Master of Wine-vrouw geeft terecht extra aandacht in haar Gentlemen’s column aan dit noorditaliaanse wijngebied. Het is een gebied, met mooie hellingen, gestilleerde wijnrankenrijen en wijnboeren die met laarzen in de aarde de evolutie van de bloemetjes, eerste vruchten en groeiende druifjes nauwgezet in het oog houden. Als de kwaliteit op deze manier blijft stijgen, zie ik dit evolueren naar één des werelds topgebieden.
De flessen in de bagage? Toen nog een beperkte hoeveelheid van 2. Een eerste De fles die op een late voormiddag het aperitief op een gamel terrasje in Serralunga de Alba (Piemonté) met 2 andere wijnadepten, mocht opluisteren, was de Cuvée Les Clos Extra-Brut van het champagnehuis Laherte.

Les Clos Extra-Brut
Een ideale afwisseling tussen al dat geweld aan Piemontese druiven. En om eerlijk te zijn is de eer me nog niet te beurt gevallen om een Prosecco-bubbel te proeven die een gelijkaardig plezier of discussie kon opwekken. De fles is het eerste pronkstuk van de zoon van de familie Laherte die de fakkel van z’n vader overneemt. Het is het tastbare bewijs van een generatiewissel, zeg maar generatiedrift. Durven innoveren. De Cuvée Les Clos Extra Brut (technische fiche) wijkt in alles af van wat het huis doorgaans produceert. In een stukje weluitgekozen terrein plantte de zoon enkele jaren geleden 3 vergeten druivensoorten aan. In mélange met de meer bekende druivensoorten resulteert dit in een complexe fles met assemblage van 10% Fromenteau, 18% Chardonnay, 18% Pinot Meunier, 15% Petit Meslier, 8% Arbanne, 14% Pinot Noir, 17% Pinot Blanc. 2/3 komt uit wijnen van het jaar, 1/3 put men uit een voortschrijdende reserve van verschillende jaren. Het verhaal startte in 2005.
De tweede fles haalde m’n reisgenoot boven na een avondje wijntafelen in de locale wijnbouwerspub. Een single malt die perfecte paste na een avondje Barolo’s ontkurken, roken met beschonken wijnbouwers en geanimeerde discussies over wijnschrijvers- en handelaars. De nacht vroeg wat zoetere, geturfde en kruidig versterkte wijn om het gesprek naar een afronding te brengen. Op de studio, in het salon, 3 kleine glaasjes…
Eén fles had ik tot m’n spijt niet bij. Diegene die ik had willen offreren aan de flamboyante corpulente barman in de pub. Zijn kolenschoppen bedienden met voldoende finesse de snijmachine om wat gerookte ham vakkundig te snijden, je kon haast niet geloven dat deze man hoegenaamd een deftige pasta kon draaien, maar zijn kennis aan wijnen uit de streek, met de bijbehorende jaren per fles bleek onuitputtelijk. Niet moeilijk als je weet dat z’n dagelijks publiek de wijnbouwers en eigenaars zijn van de droomflessen die je in je kelder met veel respect koestert en laat verouderen. Z’n kleine kantje was champagne. Een rasechte boom van een Italiaan die met bravoure beweerde veel te weten over champagnes? Hoe klein z’n pub ook was, de muur was gedecoreerd met de mooiste champagneflessen (en enig merkengooien bleek hier niet uit den boze: Bollinger, Crystal, …). Hij bleek nooit één voet in Reims, Avize of Le Mesnil-sur-Oger gezet te hebben. Hier had ik graag een Agrapart Cuvée Terroirs Extra Brut Blanc de Blancs Grand Cru ontkurkt. Deze uitgebalanceerde champagne, maar rechtdoor van smaaksensatie zou zeker de discussie aanwakkeren. Al was het maar om hem te tarten…
Stel je voor. Een rasechte Italiaanse boom van een kerel die locaal al een attractie op zich is, bewegen om samen met ons ter plaatse in het Franse Champagne de andere Cuvées te gaan proeven! A dream, no?





een hele diepe, lange en weemoedige zucht
maar ook met twinkelende ogen en rimpeltjes die daarvan gul dieper worden
goh!
grazie voor het ophalen van fijne herinneringen …