Welk credo of inspiratiebron uit de Marlies Dekkers collecties roept om een glas? Kiest u maar uit: ‘Dare to be’, ‘Purple Beetle’, ‘Wild Bouquets’ uit het zomer magazine, of liever ‘game of seduction’…  Als een aapje dartelend kwispelend doorheen de wijngaardstronken, valt de keuze op ‘verleiding’. Welke soorten verleiding verdienen aandacht in dit thema? Wat mooi toch om ze te vertalen in een lingeriesetje, en een fles wijn:

(1) “Sex-in-the-city-proof”: het standaard te verwachten correcte, kwaliteitsvolle en zekere lingeriesetje. Ingesproken inspiratie door de zorgvuldige investeringen van grote modehuizen die al decennia erkenning veroveren. Het is een zekere keuze. Van eenvoudig en gedistingeerd vleeskleuring, over de immer romantische kanten omkadering, misschien al eens een frivool zomerbloemetje. Zekere keuzes, die steeds je verwachtingen inlossen. Meestal is de verpakking in lijn met de inhoud, en heel soms ontvouwt zich een speelsheid (doch regelmatig wanneer je wispelturige zoektocht al eens meer een niet te versmaden verborgen uitbreiding van je overspelige leven verrijkt).

(2) “Player-verleidingen”: de o zo mooie kracht van ingehouden en grensaftastende verleiding. Wie verleidt wie eigenlijk hier? Er ontstaat een spel van schijnbare onderdanigheid, maar gesterkt door een zelfzekere overtuiging van macht, lust en erotiek. Een subtiele balans tussen onrust en zenlust. Nooit erover, nooit te ver en steeds distinguished. Lingeriesetjes die een waterval van sprankelende prikkelingen over de huid uitrollen. Is het een lingeriesetje, een badpak? Is het onderkleding of bovenkleding? Durf je, of net weer niet… Frivool, maar correct; een snoepje, maar elegant doorzichtig verpakt.

(3) “Lecher-les-vitrines” of ook al eens “Etalagewerken”: (on)uitgesproken opsmuk die als zichtbare verleiding een ranzig oogmerk nastreeft. Dat u het nu zoekt in de rode Valentijnslingerie, de fantasieloze string de net om de jeans komt piepen of de ondersteunende bh net een maatje te klein inschat, je bedoelingen zijn duidelijk. Er staat fiesta op je programma, en laat het alstublieft wild, vrolijk en rechtoe rechtaan zijn. Enige vertragende en subtiele tantra is niet aan de orde. Laat de omhullende en afleidende make-up ere en schep bovenop doen. Zolang de kleine (of grote) defaults de aandacht maar niet kunnen opeisen, en de eventuele prooi zich van gedachten zou kunnen veranderen, eens verankerd in het web  der oppervlakkige directheid.

Zou men deze types ook als niveau’s in verleiding kunnen zien? Hoe dit aapje ook de buitensporige spelelementen in het grensgebied weet te tarten, is teveel zoets willen naijveren en een te ver overhellen steeds pijnlijk confronterend op de lange duur. Het leidt al eens meer tot goedkoop ‘nouveau-rich’ uiterlijk vertoon. Komen kennis, appreciatie en balans niet met de jaren? Het bewandelen van elk type is iets waar éénieder van ons wel al toe verleid werd…

Welke wijn zou elk type verleiding eer aan doen? Welke fles zou een gepaste gift zijn , bij een bezoek aan een vrouw gehuld in de lingerie van haar keuze?

(1) De deur van een riante campagnehuis draait open. De uitnodiging belooft een avond correcte ‘Sex-in-the-city-proof’ gesprekken over politiek, economie en moeilijk te verkrijgen (maar alom aanwezige) nieuwe trends in brands, merken en andere zekere keuzes. Ik begroet galant de gastvrouw, schuif m’n rechterhand in haar linkerhand, en streel m’n perfect geschoren rechterwang langs haar volgens de regels opgesmukte linkerwang. De begroeting zal wellicht vergezeld gaan van een volgens de regels van de kunst ingepakte Laurent Perrier Brut Millésimé 2002 (ga zelfs voor de Cuvée Rosé Limited Spring Edition 2011, aangeboden in exclusieve Gift Set met 4 glazen ter verering van het einde van de winterhardheid, geïnspireerd door de laat 16e eeuw en versierd met een delicaat fruitig dessin). Haar glimlach bewijst een terechte kennis van wat hot is de champagnewereld, een even zacht opgetrokken wenkbrauw verraadt bijna onmerkbaar de tintelende charme die de keuze van het entrée-cadeau bij haar teweegbrengt.

(2) Wanneer die avond tijdens een geanimeerd gesprek je blik steeds afwijkt naar een vrouw die je lijkt aan te spreken met één van die kleurrijke bandjes subtiel doch duidelijk tussen de hals en de open rug piepend, slaat een cocktail van verleiding, lust, onrust, macht en speltechniek toe (in een blend met evenredige verhoudingen). Een thermoscan zou in de kamer de aura’s van schijnbare niet communicerende personen visualiseren; het plaatje is meteen duidelijk: een man en vrouw -op z’n minst 5 meter van elkaar- zijn geconnecteerd. Een warmte-WiFi als het ware… zelfs al zijn ze beiden in een eigen gezelschap schijnbaar deelnemers aan een gesprek over politiek, economie en evenetueel andere etalerende correcte gesprekken der bourgeoisie. Onderweg naar de bar, ontmoet je elkaar toevallig in de hall. De statige 19e eeuwse spiegel verbindt elkaars blikken nu echt, en vragend… Een onopvallende garcon vult haar glas, ze kijkt je aan en vraagt: “Wat zou u in dit glas willen schenken, mocht u nu de wijnkelder kraken?” Spontaan antwoord je: “een Cuvée de Caudalies Rosé!”.

De Sousa Cuvée des Caudalies Rosé

Ze daagt je uit: “Een veilige keuze? Omdat het champagnehuis De Sousa behoort tot Andreas Larsson’s selection. De best sommelier of the world 2007 kan het toch alleen maar bij het rechte eind hebben, niet?”. Ze etaleert haar zelfzekerheid en macht over dit verleidingsspel. Je trekt de touwtjes zachtjes aan: “Kan de verfijnde en zorgvuldige aanpak van het huis je geen respect afdwingen?”, en prikt subtiel door: “Ik ben ervan overtuigd dat de 10% Pinot Noir net dat tikkeltje sprankeling is die je zoekt in een fles die overvloedige Chardonnay aan de basis heeft. Een subtiele zalmkleur in het glas, ontelbare ultrafijne belletjes die opdwarrelen en een mooie balans tussen volheid en elegantie. Het zou je Marlies Dekkers onder je dwarrelende avondjurk kunnen zijn!”. “Touché…” fluistert haar glimlach. Je aarzelt, maar kan de verleiding niet weerstaan om een underground-dirtiness en licht erotisch aura op te wekken: “Durf je het aan, de kelder te kraken?”, en de macht naar je toetrekkend: “Blind geproefd haal je er wellicht de Cuvée des Caudalies Rosé er niet uit?”. Met een ondeugende blik opent ze de kelderdeur, een uitnodiging: “… dat wordt dus 2 flessen kraken …” Marlies Dekkers en “Player-verleidingen” dus.

(3) Wanneer was u ‘t laatst op een zomerparty in de Nederlandse kust in Cadzand? Het terras overschouwde een warme Noordzee zonsondergang. Heel wat jong testosterron- en oestrogeenspektakel had zich op z’n minst enkele uren in badkamer-dressing rituelen verdoken op de gepaste opsmu uit te kiezen voor een avondje ultieme boekjesplezier. De loungie summerbeats zorgden voor uitgelaten Marbeilla en St-Tropez energie. De orders waren duidelijk: witte flessen Moët Ice Impérial. Impressive om de vele obers met de plateau’s in de lucht witte champagne-emmers, witte ijsemmers en witte glazen te zien ronddragen. Nu pas begrijp ik in de persartikels de omschrijvingen om de Moët Ice Ipérial te zien als de ‘perfecte aanvulling voor feestelijke momenten overdag in chique en zonnige internationale hotspots’. Doordacht en subtiel? Definitely not, eerder duidelijke oppervlakkigheid met ransig oogmerk, n’est-ce pas?

Noot 1: Noteer dat op geen enkele manier aandacht werd besteed aan het type 0 en below. Vele ketens, winkels en mannen/vrouwen houden zich het recht voor ogen om eigen standards na te streven. Het spreekt voor zich dat ook deze keuzes in hun context worden gerespecteerd. Noteer evenzeer dat dit artikel minder beoogt kennis in wijn te delen, dan wel u te verleiden tot het proeven van de aangegeven flessen, en indien niet louter controversieel discussieplezier nastreeft. Kort door de bocht provoserende allusies dienen enkel om de glimlach op te wekken.

Noot 2: Afhankelijk van hoe extreem u de keuze van de wijnen wil zijn  in functie van elk van de 3 types, zou je ook dergelijke flessen naar voren kunnen schuiven. Ik laat aan uzelf het oordeel, of deze keuzes ook thuishoren in deze blog… (type 1 met een fles Cava of Veuve Clicqot zoals je ze zou bestellen in de VIP-bar aan de zomerevents; type 2 met Scorpion Brut; type 3 met Martini Brut Royal) 

Noot 3: Dit artikel schrijft in termen van man/vrouw, maar laat het duidelijk zijn dat gelijkaardige momenten kunnen geapprecieerd worden in een vrouw/vrouw verleiding.

Noot 4: Nogal wat mensen vroegen zich luidop af hoe hetzelfde artikel zou lezen/voelen, wanneer geschreven vanuit een vrouwelijk oogpunt. Het aapje in Monkey Vinyeard zou de uitdaging wel eens durven aangaan… should he?

Noot 5: Deze hersenspinsels kaderen in de Vlaamse Wijnblogdagen, een geheel van wijnbloggers die op regelmatige basis eenzelfde thema aansnijden, elk op hun eigen manier, zoals het hun eigen blog betaamt.

Het thema van Vlaamse Wijnblogdagen XVIII: Marlies Dekkers en wijn. Verder snoepen kan bij deze Vlaamse Wijn bloggers: Wijngerd / Wijnmens / Disasterofwine / Marlies Dekkers en Moltepulciano / Vinama / Belgian Gourmand / Is de lingerie van Marlies Dekkers ook geschikt voor roodborstjes? / St Etienne’s World / Wine-Itch / Wine Jockey / Wijnblog

Reacties
  1. kaat zegt:

    btw, één van de mooiste tango/filmscènes die ik ken! onverwacht maar fijn om het hier te vinden ;-)

  2. kaat zegt:

    met veel twinkelend plezier gelezen ;-)

    wat bijpassende wijnen betreft

    in wit
    1. met al dat flink klassiek kan je niet anders dan voor een witte wijn met eikenhout vat geschiedenis gaan … een houtgerijpte chardonnay uit bourgogne
    2. ingehouden en grensaftastend, dat hunkert naar een onverwachte keuze met genoeg zuren om elegant te zijn … laat ik het bij dezelfde druif houden, maar dan een lekker exemplaar uit friuli
    3. moeilijk – martini brut en moët ice … griezelen doe ik – doe maar een “sjardoneetje”, die met dat bling bling etiket.

    in rood
    1. tja … de klassieker allertijden – een bordeaux, maar graag van de rechteroever zodat er wat soepelzachte merlot in de fles zit. de kans op de aaibaarheid in het glas is gewoon groter en klassiek gekleed bezit zelden dat harde (alhoewel … je hebt ook oude adel klassiek natuurlijk en daar zie ik altijd wat opgetrokken wenkbrauwen en stijve schouders bij)
    2. de speelse barbera die HANWT voorstelde lijkt me geweldig, al denk ik dat dit type net iets minder behoefte heeft aan houtgebruik … of ja, een wijn gemaakt van de druif Refosco dal Pedunculo Rosso … al is het alleen al maar om het onbekende van de druif en het klingelende geluid als je deze naam uitspreekt
    3. goh, het enige wat ik hierbij hoor is ‘I am NOT drinking any fucking Merlot!’ – quote sideways

    en ja, ik kijk uit naar noot 4, ‘he’ should! ;-)

  3. Waar heb ik verdrie nu weer die caudalie rosé gelegd in mijn kelder…

    Innerware as outerware…en hier innerblog as outerblog. Met veel plezier en twinkelende ogen gelezen alsof Marlies zelve in één van haar verblindende setjes voor me stond.

Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s